22 / 9 / 1383 يكشنبه درس شمارهء ( 702 ) كتاب النكاح / سال هفتم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در اين جلسه به بررسى رواياتى مىپردازيم كه به جاى ذكر اجل مرة و مرتين را كافى دانسته‌اند و با حمل اين روايات به موردى كه مرة و مرتين به عنوان التزام فى التزام بوده ، عدم كفايت آن را به جاى ذكر اجل همچون فقهاى ديگر ( الا نادراً ) اختيار خواهيم كرد . * * * آيا مىتوان در عقد انقطاعى به جاى ذكر اجل كه ركن اين عقد است يك يا دو بار مباشرت را قرار داد ؟ در مسالك اين بحث را در سه فرض مطرح كرده است : 1 - مباشرت به عنوان التزام فى التزام باشد . 2 - زمان تعيين نشود و به جاى آن مرة و مرتين به عنوان اجل متعه ذكر شود . 3 - زمان به عنوان ظرف عمل تعيين شده باشد به صورتى كه حد انقطاع ، يا انقضاء زمان مقرر باشد يا انجام عمل « 1 » . فرض اول بدون ترديد صحيح است و بحث خاصى ندارد . ادامه بحث درباره قسم دوم : از آنجا كه در عقد متعه ذكر اجل ضرورى است ، از نظر روايات و قواعد اگر به جاى آن مرة و مرتين به كار رود بايد عقد باطل باشد ، ولى چند روايت وارد شده كه ظاهراً آنها دلالت بر صحت مىكند كه بايد به نحوى آنها را توجيه كرد :

--> ( 1 ) - رك : مسالك الافهام ، طبع جديد ، مؤسسة المعارف الاسلامية ، قم ، 1416 ، ج 7 ، ص 453 - 455 .